en soldaki dünyanın en mutlu insanı gibi sırıtan arkadaşı çıkar. yeşil tişörtlü kahramanımızın arkasında bi tipler var, onları çıkar. sırıtan arkadaşın arkasında kapıdan elinde çantalarla giren kapitalizmin kölesi ablayı da çıkar; ne kaldı elinde?? on numara film afişi. ben hayatımda böyle mükemmel çalışma görmedim arkadaş, ıssız adam 2 film afişi şerefsizim. hatta ne ıssız adamı lan, oscar'lık film afişi.
mutsuz, umutsuz, omuzlar çökük bir şekilde uzaklara bakan eleman. ölesiye yalnız.
bir kadın, o da yalnız. elinde bir şeylerle uğraşıyor, içine kapamış yani, dünyaya sırtını çevirmiş, ve aslında mutluluğa, güzel günlere sırtını çevirmiş. globalleşmenin ve emperyalizmin sonucu olan bireyselleşmeyi iliklerinde yaşıyor.
birbirlerine o kadar yakınlar, aralarında sadece bir cam. birbirlerinden o kadar uzaklar; birbirlerini görmüyorlar, duymuyorlar, dokunamıyorlar bile. soğuk bir cam tek temas edebildikler.
ama ortak bir noktaları var; birbirine geçmiş ruhları, kesişen kaderleri.
bir fark etseler birbirlerini, gözgöze gelseler, farkındalık sahibi olsalar...
etraflarına ördükleri cam duvarları yıkıp çıkabilseler fanuslarının içinden...
şerefsizim oscarlık film çıkar bu afişten. ismi de belli "fanus" genç girişimcilere hediyem olsun, yazın senaryoyu, koyun bu afişi, oscar almazsa bir şey bilmiyorum. çalışmanın sahibi arkadaşı da buradan tebrik etmek istiyorum.
(sonradan fark ettim, camdan yansıması görünen martı figürü de kahramanların özgürlüğe olan açlıklarını simgeliyor)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder